Een wijndomein kopen in Frankrijk. Alleen al die zin, daar krijg je toch een beeld bij ? Ochtenden met mist boven de ranken, grind onder je schoenen, een koffie op een gammel tafeltje terwijl de zon langzaam opkomt. Maar eerlijk is eerlijk : achter die romantiek zit een pak realiteit. En die is soms een stuk minder charmant dan op de foto’s.
Ik merk dat veel mensen beginnen te dromen na wat Googlen en een paar mooie advertenties. En ja, platforms zoals https://www.vignoble-a-vendre.fr laten perfect zien wat er te koop staat, van kleine familiepercelen tot serieuze domeinen met château en alles erop en eraan. Maar wat zie je niet meteen ? Het echte budget. De valkuilen. En vooral : waar je écht op moet letten.
Wat kost een wijndomein in Frankrijk nu echt ?
Laten we meteen met de deur in huis vallen. Verwacht geen koopje “voor de prijs van een rijhuis”. Dat verhaal hoor je nog wel eens, maar het klopt zelden. Een klein wijndomein, zeg 5 tot 10 hectare, start vaak rond de 500.000 euro. En dan heb je meestal geen luxe villa, maar een eenvoudige woning, basisgebouwen en wijnstokken die… tja, niet altijd jong of topconditie zijn.
Wil je richting bekende regio’s zoals Bordeaux, Bourgogne of Champagne ? Dan schiet het bedrag snel omhoog. In Bordeaux zit je al gauw aan 1 tot 3 miljoen euro voor iets dat commercieel leefbaar is. Bourgogne ? Nog een stapje hoger. Persoonlijk vind ik dat soms absurd duur, maar ja, de markt is wat ze is.
En let op : de aankoopprijs is maar het begin. Notariskosten, belastingen, voorraad wijn in de kelder, machines, vaten, tractors… Reken gerust 8 tot 12% extra bovenop de koopprijs. Dat vergeten veel mensen. En dat doet pijn, geloof me.
De grootste valkuilen (en die zie je vaak te laat)
Dit is het stuk waar ik altijd even stil bij sta. Want hier gaat het mis.
Oude wijnstokken. Ze zien er romantisch uit, kronkelig, karaktervol. Maar oude stokken betekenen vaak lagere opbrengst en binnenkort herplanten. En dat kost tijd én geld. Soms jaren zonder echte productie.
Gebouwen in slechte staat. Een chai met charme, zeggen ze dan. In werkelijkheid : dak dat lekt, elektriciteit uit 1972 en muren vol vocht. Renovatie in Frankrijk loopt snel uit. Sneller dan je denkt. En goedkoper wordt het zelden.
Administratie. Dit verraste mij het meest. AOC-regels, herkomstbenamingen, landbouwstatus, subsidies, rechten om te planten… Als je hier licht over denkt, ga je keihard struikelen. Serieus.
Waar moet je echt op letten vóór je tekent ?
Eén woord : locatie. Niet alleen de regio, maar ook de exacte ligging. Is er vorstrisico ? Hoe is de bodem ? Kalk, klei, zand ? Dat maakt alles uit. Twee percelen op 3 km afstand kunnen totaal andere wijn geven.
Kijk ook naar de economische haalbaarheid. Levert het domein nu iets op, of is het vooral een hobbyproject ? Dat is geen oordeel, hè. Maar wees eerlijk met jezelf. Wil je leven van wijn, of droom je vooral van het leven errond ?
En dan nog iets wat vaak vergeten wordt : je eigen energie. Een wijndomein is geen vakantiehuis. Het is werken. Buiten. In weer en wind. Soms 12 uur per dag. In september ben je kapot, maar moet je door. Zie je jezelf dat doen ? Echt ?
Frankrijk is prachtig, maar niet vergevingsgezind
Ik zeg het misschien iets te direct, maar beter zo dan te laat : Frankrijk vergeeft geen naïviteit. De wijnwereld al helemaal niet. Maar… als je het goed aanpakt, met realistische verwachtingen en de juiste begeleiding, dan kan het een waanzinnig mooi project zijn.
Mijn advies ? Ga kijken. Ruik de kelder. Praat met buren. Stel lastige vragen. En neem iemand mee die zijn hoofd koel houdt als jij al verliefd bent. Want dat moment, dat komt sowieso.
En wie weet, sta jij over een paar jaar met je eigen etiket in de hand. Trots. Moe. En met een glimlach die alles zegt.